Denk jij dat ik naar de hel ga?

By in
Denk jij dat ik naar de hel ga?

Bovenstaande vraag kreeg ik een week geleden van een huisgenoot. We zaten in de tuin en genoten van de zon en via via kwam ons gesprek op vrij diepe zaken zoals je geloof in leven na de dood en hoe dat er uit ziet. Waarom je wel of niet gelooft dat mensen goed zijn. En terwijl het gesprek vorderde voelde ik deze vraag al hangen. Tja, wat zeg je dan? Ik vond het zelf nog niet zo makkelijk. Ben nu gegaan voor: “Ik hoop van niet, maar ben bang van wel. Ik weet zeker dat als je in God gelooft, dan niet.”

Ik val mezelf maar al te vaak tegen in gesprek over geloof. Zeker tegenover mensen die in alle ontspannenheid niet geloven, heb ik al snel het gevoel dat er maar een paar kritische vragen nodig zijn om mij te laten stuntelen. Dat direct gevolgd door de gedachte: “ja, zo komt die ander natuurlijk nooit tot geloof.” Terwijl het moet anders kunnen. Niet eens meteen als opdracht omdat het beter moet, maar gewoon omdat ik eigenlijk heel graag over geloof praat.

Mijn persoonlijk leerdoel hierin: leer praten over geloof zoals je over the Sound of Music praat. Die film heeft mijn hart gewonnen en geen enkele hoeveelheid sceptici kan mij ervan overtuigen dat het geen goede film is. Geloof zou ook niet iets zwaars moeten zijn, maar iets waar ik huppelend en dolenthousiast over vertel. Want Jezus heeft mijn hart gewonnen en niemand die mij van het tegendeel overtuigd. Misschien voor uzelf ook een leuke vraag: waar kunt u eindeloos enthousiast over praten en zou dat enthousiasme ook bij uw praten over het geloof passen?

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *